XVI Niedziela zwykła.
19.07.2026 r.
Mdr 12, 13. 16-19 Dobroć Boga dla ludzi
Czytanie z Księgi Mądrości
Panie, nie ma oprócz Ciebie boga, co ma pieczę nad wszystkim, abyś miał dowodzić, że nie sądzisz niesprawiedliwie.
Podstawą Twojej sprawiedliwości jest Twoja potęga, wszechwładza Twa sprawia, że wszystko oszczędzasz. Moc swą przejawiasz, gdy się nie wierzy w pełnię Twej potęgi, i karzesz zuchwalstwo świadomych. Potęgą władasz, a sądzisz łagodnie i rządzisz nami z wielką oględnością, bo do Ciebie należy moc, gdy zechcesz.
Tak postępując nauczyłeś lud swój, że sprawiedliwy powinien być dobrym dla ludzi. I wlałeś swoim synom wielką nadzieję, że po występkach dajesz nawrócenie.».Oto Słowo Boże.
Rz 8, 26-27 Duch Święty przychodzi z pomocą naszej słabości
Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian
Bracia:
Duch Święty przychodzi z pomocą naszej słabości. Gdy bowiem nie umiemy się modli tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami. Ten zaś, który przenika serca, zna zamiar Ducha, wie, że przyczynia się za świętymi zgodnie z wolą Bożą. Oto Słowo Boże.
M
Mt 13, 24-43 (krótsza perykopa Mt 13, 24-30) Przypowieść o chwaście wśród zboża
Słowa Ewangelii według świętego Mateusza
Jezus opowiedział tłumom tę przypowieść:
«Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł.
A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast. Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: „Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc się wziął na niej chwast?”. Odpowiedział im: „Nieprzyjazny człowiek to sprawił”. Rzekli mu słudzy: „Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go?”. A on im odrzekł: „Nie, byście zbierając chwast nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza”». Oto słowo Pańskie
19 lipca 2026
"Przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł." Mt 13, 25
W prostych, symbolicznych obrazach z codziennego życia Pan Jezus mówi w Ewangelii o Królestwie Bożym. Podczas wakacji pomagałem rodzicom robić porządki w ogródku. Mój ojciec, doświadczony działkowiec powiedział kilka wymownych uwag: "trzy tygodnie temu wyrywałem chwasty i zobacz jak znowu wysokie wyrosły (niektóre sięgały nawet pół metra)"; "musimy z korzeniami wyrywać zielsko, bo inaczej chwasty natychmiast odrastają"; "mimo, że wczoraj padał deszcz to kwiaty mają sucho, ale po wypieleniu będą lepiej rosły, bo chwasty zabierały im wodę"; "uważaj jak wygrywasz chwasty przy fasoli; ich korzenie przeplatają się ze sobą i przez to łatwo z chwastem można wyrwać i fasolkę". Jakże podobnie jest z sercem człowieka, nad którym trzeba non stop czuwać... i chwasty grzechu wyrywać przez systematyczny rachunek sumienia i spowiedź. Czasami jednakże lepiej pozostawić chwast aż do żniwa, gdyż jego korzenie poplątane z korzeniami dobrej rośliny mogę zabić przy wyrywaniu także i dobrą roślinę.
Kiedy ostatnio byłem u spowiedzi? Czy mam zwyczaj codziennego rachunku sumienia? Jak przygotowuję się do sakramentu pojednania?
ks. Tomasz Ludwicki SChr
